اجتماعیات

عروضي سمرقندي مي نويسد:هر صناعت كه تعلق به تفكر داردصاحب صناعت بايد كه فارغ دل و مرفه باشدكه اگر به خلاف اين بودسهام فكر او متلاشي شود.عروضي سپس مثالي از يكي از دبيران خلفاي بني عباس مي آوردكه مشغول نوشتن نامه اي به والي مصر و  "در بحر فكرت غرق شده" بود كه ناگه كنيزكش آمد و گفت «آرد نماند»،دبير چنان شوريده طبع و پريشان خاطر گشت كه آن سياقت سخن از دست بداد....كه در نامه بنوشت كه آرد نماند ،چنانكه آن نامه پيش خليفه فرستاد و از اين كلمه كه نوشته بود(آرد نماند)هيچ خبر نداشت.چون نامه به خليفه رسيد و مطالعه كردو بدان كلمه رسيدحيران فرو ماندو خاطرش آن را بر هيچ حمل نتوانست كرد....كس فرستاد و دبير بخواند وآن حال از او پرسيد.دبير خجل گشت و براستي آن واقعه را در ميان نهاد..

به ياد آنكه اسلحه را به قلم تبديل كرد

نوشتن از استاد محمد بهمن بيگي معلم افسانه اي و ناجي عشاير،دشوار است .اما به رسم اداي دين ودر ايامي كه به هفته بزرگداشت مقام معلم نامگذاري شده  حيفم آمد كه مطلبي ننويسم. چرا كه  وي تنها كسي است  كه توانست  با مهارت، كاغذ و مداد را به ميان عشايرببَرَد و امر بسيار مهم با سواد كردن فرزندان عشايري را بنحو بسيار مطلوبي پيش بَرَد....