اجتماعیات

سال 88 در حالی شروع می شود که جهان در تب و تاب نابسمانی اقتصادی و بحرانهای ناشی از آن دست و پا می زند.واین اولین بار نیست که دنیا با چنین بحرانهایی مواجه می شود.بطور متوسط جهان هر 25یا 30 سال با.پدیده های همچون جنگ، نقلاب،زلزله؛خشکسالی و... روبرو بوده است.جالب اینکه همیشه مردانی بزرگ با عقلانیت و تدبیر توانسته اند این پدیده ها را مدیریت کنند.بدون شک  بواسطه آنکه ما امروزه در دهکده جهانی زیست می کنیم ازترکشهای  این نابسامنی بی نسیب نخواهد ماند.اگر چه عده ای خدا را شکر گذارند که چنین شکستی برای نظام سرمایه داری رخ داده و آرزوی اظمحلال کامل آن را دارند ولی باید بدانیم که این نابسامانی برای کشورهای قدرتمند  طول نکشد و دوباره در قالب دیگری بسامان شوند.

حال وظیفه ما چیست؟بدون شک ما امروز به یک مدیریت  علمی ، عقلانی وسیستمی و محاسبه نگر   به شدت نیازمندیم.مدیریتی که بتواند از موقعیت پیش آمده استفاده کند و با بکار گیری نیروی انسانی با تجربه و ماهر که در کشور فراوانند و فقط به عزت ایران و ایرانی بیندشند استفاده کند و با تولید کشاورزی،صنعتی و علمی ایران  وتلاش در جهت توسعه همه جانبه کشور را آباد نماید.

22خرداد روز سرنوشت سازی برای مردم ایران و حتی خیلی از مردم جهان خواهد بود.ما نه تنها 4سال سرنوشت خود را باید تعیین کنیم  ،بلکه گزینه انتخابی ما می تواند با   تصمیم گیری درست یا نادرست ما را حد اقل 20 سال عقب یا جلو ببرد.مردم ما دیگر ازاداره کشور با  ازمایش و خطا خسته شده اند.

مسائل و مشکلاتی مانند: تولید وابسته و معیشتی، بی ثباتی اقتصادی ، کوته نظری مدیریتی  ناامنی اقتصادی ناکارآمدی دولت در عرصه اقتصادی  بیکاری و فقر گسترده، سطح پایین درآمد سرانه ، حجم بالای نقدینگی و رشد اندک سرمایه گذاری، توزیع نابرابر درآمد ، فساد گسترده اقتصادی،  بالا رفتن انتظارات کاذب در مردم،  تورم بالا ، ضعف در بهره گیری از اقتصاد دانایی محور ، رانت خواری ، فرار سرمایه ،بد اخلاقی و پایین امدن کرامت انسانی، استفاده ابزاری  از مقدسات و ...که جامعه ایرانی را به ستوه آورده است.

به نظر می رسد حال که سید محمد خاتمی از عرصه کاندیداتوری کنار رفته اند ،ار بین گزینه های موجود  میر حسین موسوی مرد مدیریت بحران و اداره کشور با نفت 8 دلاری بتواند در برآوردن برخی آرزوهای ایرانیان یعنی:

 مدیریت کارآمد سیاسی، قانون گرایی، امنیت سیاسی، تحول و اصلاح بوروکراسی دولتی، حقوق سیاسی زنان، آزادی فردی و اجتماعی و حقوق شهروندی، نشاط و بهداشت سیاسی، شایسته سالاری، حفظ و تقویت سرمایه اجتماعی- سیاسی، تقویت نهادهای مدنی و سازمان های غیردولتی، تقویت توامان جمهوریت و اسلامیت نظام، سیاست خارجی معطوف به «منفعت و مصلحت» کشور، تشنج زدایی و همزیستی مسالمت آمیز، صلح و امنیت فراگیر منطقه یی و بین المللی، همکاری تنگاتنگ و گسترده با سازمان های بین المللی، تقویت توامان وحدت ملی و حاکمیت ملی، تنظیم روابط دولت- ملت، افزایش اعتماد سیاسی و امید و نشاط سیاسی در بین مردم، تقویت قدرت مبتنی بر رضایت، حفظ حقوق و آزادی های فردی و اجتماعی مندرج در قانون اساسی، حمایت از آزادی بیان و مطبوعات، رعایت قانون و احترام به آن، بهبود شاخص های عملکردی نظام سیاسی و افزایش کارایی و پاسخگویی، اشاعه فرهنگ سیاسی مبتنی بر قانون گرایی، مشارکت و رعایت قواعد بازی سیاسی، تقویت احساس عدالت مشارکتی، قانونی، توزیعی و فرصتی، به رسمیت شناختن مردم به عنوان بازیگران اصلی عرصه سیاست موثر باشد.تا نظر شما چه باشد ؟