ما مجبوریم که امیدوار باشیم
هر روز خورشيد بر پهنهء آسمان تكرار ميشود و روزي نو آغاز ميشود. زندگي همين تكرارهاست و به تعبير اسلاووي ژيژك فيلسوف بزرگ اسلووني در كتاب «رخداد »بزرگترين خلاقيت همين تكرار است.» خلاقيتي كه به ويژه كودكان آن را به خوبي ميفهمند و آن چيزي را كه دوست دارند بار ديگر ميخواهند. جنبشهاي سياسي كه نمايندهء اميد به آرمانهاي بزرگ بشري هستند در جامعههاي بشري هر كدام در يك موقعيت زماني پيدا ميشوند و اگر از اقبال برخوردار باشند در مقاطعي پيروز ميشوند و در مقاطعي نيز شكست ميخورند مانند ديگر كنشهاي بشري مثل عشق،اما آن اميد جريانساز كه از حقيقت آرمان و عشق ميگويد همواره زنده است و چون خورشيد بر پهنهءآسمان زندگي تكرار ميشود، چرا كه اميد و عشق هميشه زندهاند بيهيچ شكستي.آدمهاي مايوس كه فاقد خلاقيت و اساساً نيروي زندگي هستند بدبينانه هر حركتي را با يأس خود محكوم ميكنند اما انسانهاي اميدوار و جريانساز با عنايت به اينكه بار ديگر خورشيد بر آسمان قرار گرفته است پاي به عرصه ميگذارند و عمل ميكنند.ذهن خلاق و روشن، ذهني است كه همچون خورشيد وجود خود را منوط به هستي ميداند پس بر پهنهء آسمان زندگي هر روز طلوع ميكند.امروز، روزي ديگر است و بايد با اميد، حركتي ديگر را سامان داد. هر چند كه بايد ديروز را مورد نقد و بررسي قرار داد اما همواره نبايد اكنون و حال را از ياد برد ،پس مجبوریم که امیدوار باشیم چون به اندیشه ، فکر و راه خویش ایمان داریم.